اظهارنظری جنجالی درباره حضور مصطفی زمانی در سریال «شهرزاد» و عملکرد تهیه‌کننده سریال «شغال» | امیرحسین فتحی: مصطفی در قدوقواره شهاب و ترانه نبود

طرح از :شبنم رضوانی

امیرحسین فتحی، بازیگر سینما و شبکه نمایش خانگی، در مصاحبه‌ای به نکاتی درباره سریال «شهرزاد» و فرصتی که حسن فتحی در اختیار او و مصطفی زمانی گذاشته صحبت کرده و گفته است مصطفی زمانی آن زمان در حد شهاب حسینی و ترانه علیدوستی نبوده است. او به عنوان بازیگر «شغال» از تهیه‌کننده این سریال به دلیل حذف نام سجاد بابایی از تیتراژ گلایه کرده است.

به گزارش فیلم‌نیوز، امیرحسین فتحی در گفت‌وگو با مجله فیلم امروز به نکاتی درباره سریال شهرزاد و شغال اشاره کرده که بخش‌هایی از آنها را مرور می‌کنیم.

ماجرای نقش پسر کارگردان | «شهرزاد» از ابتدا قرار نبود یک فصل باشد و سه فصل بود ولی می‌خواستند سه فصل را در یک فصل جمع کنند که نشد. روز اول که رفتم دفتر درباره نقش حرف بزنم، دقیقا همین بود. چیزی به آن اضافه نشد و چیزی هم برای من بیشتر نوشته نشد.

فرصت حسن فتحی به مصطفی زمانی | حسن فتحی در «شهرزاد» هم به من و هم به مصطفی زمانی فرصت داد. آن موقع مصطفی زمانی در حد شهاب حسینی و ترانه علیدوستی نبود اما به او هم فرصت داد. درست است که مصطفی یوزارسیف را بازی کرده بود اما آن متعلق به تلویزیون بود و حساب نمی‌شد. مصطفی چقدر هم خوب بازی کرد اما آن زمان خیلی اذیتش کردند. خب مختصات نقش این بود. من در «جیران» چنین موقعیتی را بازی کردم و این شرایط کاملا طبیعی است.

ماجرای حذف نام سجاد بابایی | مگر می‌شود در یک کاری تهیه‌کننده‌ای بهترین بک لینک چون یکی از بازیگران اصلی‌ پولش را خواسته، عشقش بکشد و اسمش را بگذارد توی سایر بازیگران؟ دعوایی اگر بین تهیه‌کننده و بازیگران هست درون گروه است به کار چه ربطی دارد؟ اسمش را درمی‌آورید چرا چون حقوقش چهار ماه عقب افتاده و حقش را خواسته؟ اصلا مگر می‌شود؟

امیرحسین فتحی و سجاد بابایی از بازیگران اصلی سریال «شغال» به کارگردانی بهرنگ توفیقی هستند. این سریال هر هفته جمعه‌ها از طریق پلتفرم «فیلیمو» منتشر می‌شود.

پست های مشابه :

آگراندیسمان؛ قسمت هشتادوچهار | نگاهی به اجرای امیرحسین قیاسی در «نیمه‌شب» و «پامپ2» | استراتژی برای خنده‌های استاندارد

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دیدگاه *

نام *

ایمیل *

وب‌ سایت

سینماپرس: جایزه نوبل ادبیات سال ۲۰۲۵ به «لاسلو کراسناهورکایی» رمان‌نویس و فیلم‌نامه‌نویس اهل مجارستان رسید.

به گزارش سینماپرس ، آکادمی سوئدی نوبل برنده جایزه نوبل ادبیات سال ۲۰۲۵ را اعلام کرد و به این ترتیب «لاسلو کراسناهورکایی» نویسنده اهل مجارستان را برای «برای آثار تأثیرگذار و الهام‌بخش او که در میان وحشت آخرالزمانی، قدرت هنر را دوباره تأیید می‌کند» شایسته دریافت جایزه نوبل دانست.

از سال ۱۹۰۱ تاکنون ۱۱۸ جایزه نوبل ادبیات اهدا شده است. چهار مورد از این جایزه‌ها مشترکا به دو نفر اهدا شده‌اند. همچنین تاکنون ۱۸ زن به عنوان برنده جایزه نوبل ادبیات برگزیده شده‌اند. «آنی ارنو» نویسنده زن فرانسوی و «هان کانگ» نویسنده اهل کره جنوبی از جدیدترین نویسندگان زن برنده این جایزه مهم محسوب می‌شوند. «رودیارد کیپلینگ» که بیشتر برای نگارش «کتاب بک لینک سفارش جنگل» شناخته می‌شود در ۴۱ سالگی این جایزه را دریافت کرد و عنوان جوان‌ترین برنده را به خود اختصاص داد. «دوریس لسینگ» با دریافت این جایزه در ۸۸ سالگی به عنوان مسن‌ترین برگزیده شناخته می‌شود.

سال گذشته، «هان کانگ»، رمان‌نویس اهل کره جنوبی به عنوان صد و هفدهمین برنده جایره نوبل ادبیات انتخاب شد.

برگزیدگان سی و هفتمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان معرفی شدند | «چشم بادومی» حریف «بچه مردم» نشد

طرح از :شبنم رضوانی

سی و هفتمین دوره جشنواره بین المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان در حالی به کار خود پایان دادکه فیلم «بچه مردم» ساخته محمود کریمی موفق شد تمامی جوایر بخش‌های اصلی را به خودش اختصاص دهد و فیلم «چشم بادومی» را که در تعداد نامزدی با آن رقابت داشت به راحتی پشت سر بگذارد.

به گزارش فیلم‌نیوز، اختتامیه سی و هفتمین دوره جشنواره بین المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان شامگاه چهارشنبه شانزدهم مهرماه در شهر اصفهان برگزار شد و هیات داوران متشکل از آزیتا حاجیان، مهدی جعفری، محمد بحرانی، سامان احتشامی و آرش معیریان برگزیدگان خود را به شرح زیر معرفی کردند.

بهترین فیلم | پروانه زرین : بچه مردم / دیپلم افتخار : انیمیشن افسانه سپهر

بهترین کارگردان | محمود کریمی (بچه مردم)

بهترین فیلمنامه | محمود کریمی و فائزه یارمحمدی (بچه مردم)

جایزه ویژه هیات داوران | چشم بادمی (ابراهیم امینی)

بهترین بازیگر کودک | پروانه زرین : معبد بیور(جادوی عروسک‌ها) / دیپلم افتخار : نفس جافری (دختر برقی 2)

بهترین بازیگر نوجوان | پروانه زرین : ستایش دهقان (چشم بادمی) / دیپلم افتخار : محمدرضا عالی‌ور(موی گرگ)

بهترین دستاورد فنی | پروانه زرین : موسیقی فیلم «بچه مردم» ساخته کریسف رضاعی / دیپلم افتخار :جلوه‌های بصری  فیلم جادوی عروسک‌ها

بهترین فیلم از نگاه داوران کودک | دختر برقی ۲

بهترین فیلم از نگاه داوران نوجوان | بچه مردم

همچنین در بخش بین الملل هیات داوران  فیلم «بچه مردم» برگزیده هیأت داوران کودک شناخته شد و فیلم «miss boots» نیز جایزه هیأت داوری بخش سیفژ را دریافت کرد.

از نگاه هیات داوران بخش بین‌الملل جایزه بهترین دستاورد فنی یا هنری به فیلم «طوفان» از کشور چین تعلق گرفت و جایزه بهترین فیلمنامه نیز به اثر «چشم بادامی» از ایران رسید.

هیأت داوران جایزه بهترین کارگردانی را به محمود کریم برای فیلم «بچه مردم» اهدا کرد و دیپلم افتخار این بخش نیز به گروه بازیگران همین فیلم تعلق گرفت.

پروانه زرین بهترین بازیگر کودک به هنرمند خردسال فیلم «honney» از کشور اتریش اعطا شد و در نهایت پروانه زرین بهترین فیلم به اثر «miss boots » از کانادا برای خلق اثری الهام‌بخش اختصاص یافت.

جایزه صلح این جشنواره نیز به فریدون نجفی کارگردان فیلم «موی گرگ» تعلق گرفت.

سی و هفتمین جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان با دبیری حامد جعفری از ۱۲ تا ۱۶ مهرماه در سه بخش ملی (فیلم‌های بلند، کوتاه و پویانمایی)، بین‌الملل و ویژه در شهر اصفهان برگزار شد.

پست های مشابه :

درباره قطب‌های مثبت و منفی هفت سریال پلیسی تلویزیون، به بهانه آغاز پخش «الگوریتم»| تقابل خیر و شر

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد خرید بک لینک خارجی شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دیدگاه *

نام *

ایمیل *

وب‌ سایت

مروری بر پنج تیتراژ ابتدایی جذاب «کارناوال» که معنا دارند و احساسات مخاطبان را درگیر می‌کنند | صحنه پیوسته به‌جاست

طرح از :شبنم رضوانی

در شروع هر قسمت از رئالیتی‌شوی «کارناوال»، تیتراژ متفاوتی می‌بینیم؛ تیتراژ‌هایی که چارچوب مشخصی ندارند و از الگوی خاصی پیروی نمی‌کنند. در بعضی قسمت‌ها تیتراژ روی یک فرم نمایشی خاص بنا شده‌، بعضی اوقات با اجرای یک گروه موسیقی گره خورده و یک وقت‌هایی هم صرفا با چند دیالوگ تاثیرگذار ساده برنامه آغاز می‌شود. ناهمگون بودن و تفاوت در تیتراژها، یکی از ویژگی‌های برنامه‌ای مثل «کارناوال» است؛ برنامه‌ای که منحصر به هنر خاصی نیست و هر هنرمندی هنر خاص خودش را در آن به نمایش می‌گذارد. در این تیتراژها هم هنرهای مفهومی به چشم می‌خورد، هم نمایشی و هم موسیقی و … یکی از نکات مهم در تیتراژهای «کارناوال» این است که در هر قسمت، روی اسامی یکی از تیم‌های مختلف تولید تمرکز بیشتری می‌شود. در یکی از تیتراژ‌ها روی اسامی گروه ایده‌پردازان و نویسندگان تمرکز شده، در دیگری روی اسامی گروه تولید لباس، در یکی دیگر به اسامی گروه صحنه‌پردازی تاکید شده و …

به گزارش فیلم‌نیوز، تا به حال یازده قسمت از رئالیتی‌شوی «کارناوال» منتشر شده و با یازده تیتراژ ابتدایی متفاوت روبه‌رو بوده‌ایم. از میان این یازده تیتراژ، اکثرشان بامزه و جذابند اما بعضی‌ها اثرگذارتر از دیگران به نظر می‌رسند. پنج تیتراژ ابتدایی جذاب برنامه «کارناوال» را مرور می‌کنیم.

قسمت یک | زندگی پشت نقاب

مردی را با لباس‌هایی شبیه به کابوی‌های فیلم‌های وسترن درحالیکه یک تکه چوب می‌جود می‌بینیم. او تعریف می‌کند که «دنیا صحنه‌ای بیش نیست و ما بازیگرانی هستیم که وارد و خارج می‌شویم. این جمله شکسپیر بزرگ را بارها خوانده و شنیده‌ام و زیاد بهش فکر کرده‌ام. به این معنا که همه صبح تا شب مشغول نمایش‌ایم و داریم نقش بازی می‌کنیم. ما هرروز نقاب‌های جورواجور به صورت می‌زنیم تا کسی نفهمد کی هستیم و به چی و چه شکلی فکر می‌کنیم.» بعد از اینکه تصاویری از افرادی با نقاب‌های سفید روی صفحه قرار می‌گیرد، همان مرد ابتدایی می‌گوید: «می‌دانید به چه فکر می‌کنم؟ اینکه بعد از پایان نمایش، وقتی پرده می‌افتد، آن پشت چه خبر است؟ بازیگران دارند چه کار می‌کنند؟ واقعیتشان رو می‌شود یا نه؟ بعید می‌دانم.» بعد هم تصویری از خودش با نقابی سفید و بی‌حالت روی صفحه قرار می‌گیرد و برنامه شروع می‌شود. گره خوردن نام کارناوال با سیرک و دلقک توانسته است معنای این آیتم را کامل کند.

قسمت چهارم | عاشقانه آرام

قسمت چهارم «کارناوال» به این صورت شروع می‌شود که پسری کنار دختری نابینا با عینک و عصای سفید ایستاده است و نامه‌ای را از پاکت درمی‌آورد و می‌خواند. در این نامه نوشته شده: «دلم برایت تنگ شده عزیزترینم. دیشب خواب دیدم وسط یک دریاچه‌ی بزرگ و بالاتر از آب بال می‌زنی و با بال‌های زرد برایم آواز می‌خوانی.» بعد از این آهنگ ریحان پخش می‌شود و اسامی گروه تولید «کارناوال» روی صفحه نقش می‌بندند. بعد از پایان موسیقی، پسر ادامه می‌دهد به خواندن نامه: «از آفتاب باران می‌بارید و ابرهای کوچک از این‌ور آسمان می‌دودیدند به آن‌طرف. بهت گفتم چرا نمیای پیشم؟ گفتی شنا بلد نیستم. گفتم خودت را ول کن، می‌گیرمت. گفتی آن‌دفعه هم همین را گفتی ولی تا پریدم نبودی. برایت گریه کردم. گفتم من را ببخش. قول می‌دهم دیگر هیچ‌وقت تنهایت نگذارم. از خواب پریدم و مُردم از نبودنت. دلم برایت تنگ شده عزیزترینم. اگر برگردی، آفتاب اینجا برای تو می‌تابد. بلبل‌ها برای تو می‌خوانند و من هر روز نان می‌پزم و با سرشیر و عسل برایت لقمه می‌گیرم. برمی‌گردی؟» و بعد دختر جواب می‌دهد: «برمی‌گردم.» و گروه موسیقی شروع به نواختن یک موسیقی شاد آذری می‌کند و همه می‌رقصند. دوربین کم‌کم  بالا می‌رود.» شاید تصویر در این تیتراژ اهمیت زیادی نداشته باشد اما خواندن این نامه عاشقانه و تلفیق آن با نگاه زنی نابینا به دوردست موقعیت احساسی جذابی ایجاد کرده است.

قسمت ششم | هنرهای مفهومی

در تیتراژ ابتدایی قسمت ششم خبری از هیچ‌یک از تماشاچیان و عوامل و بازیگران نیست. میدان در اختیار چند عروسک است که ظاهرشان شبیه هیچ‌یک از عروسک‌هایی که تا به حال دیده‌ایم نیست. بعضی از آنها صورت‌های بزرگی هستند، بعضی دیگر حال‌وهوای مرغ یا بوقلمون را تداعی می‌کنند و همزمان کالبدی انسانی دارند. بعضی دیگر را می‌توانیم به انواع و بک لینک سفارش اقسام شکل‌های مختلف درک کنیم. آنها در سطح کارناوال حرکت می‌کنند و در میدان اصلی دورهم جمع می‌شوند. ترکیب این نمایش با موسیقی، یک جور پرفورمنس جذاب که نشان از متکثر بودن هنرها در کارناوال دارد.

قسمت هفتم | قدرت بیان اعتراض

یکی از هدف‌های مهم «کارناوال» این است که به مخاطبان توانایی انتقاد و اعتراض می‌دهد. آنها می‌توانند رودر رو با صاحبان اثر به آنها نقد کنند و ایرادهایی که به ذهن‌شان می‌رسد بیان کنند. تیتراژ قسمت هفتم که تکیه زیادی روی طراحی لباس دارد، با تصویر مردی در آینه شروع می‌شود. او صورتش را می‌شوید و درحالی که عصبانی است درباره قوانینی که در «کارناوال» وجود دارد اعتراض می‌کند. می‌گویند: «گندش را درآورده‌اید. این چه قانون مزخرفی است که ما نباید حرف‌هایمان را بزنیم و شما هرکاری می‌خواهید می‌کنید ما باید لالمونی بگیریم؟ خسته نشدید از این همه جرم و بیداد و ستم و تطاول؟ خوب گوش‌هایت را باز کن آقای رامبد جون این ما هستیم که تمام زحمت‌ها را می‌کشیم و شما می‌روید تنهایی خودتان را نشان می‌دهید و …» بعد با عصبانیت به سمت رامبد می‌رود تا اعتراضش را مطرح کند اما وقتی به او می‌رسد و می‌خواهد اعتراض کند هیچ چیز ا ز دهانش بیرون نمی‌اید. تمام کلمات پر از خشمش تبدیل به بخار می‌شود و او هم برمی‌گردد. در حین این نمایش اسامی طراحان لباس و خیاط‌ها و دستیارها و بافنده… نقش می‌بندد.

قسمت دهم | نهنگ تنها

یکی از جذاب‌‌ترین تیتراژهای ابتدایی «کارناوال» در قسمت دهم می‌بینیم. جایی که همه به آسمان نگاه می‌کنند و وقتی دوربین به سمت آسمان می‌رود تعدادی نهنگ می‌بینیم که مثل اقیانوس در پهنه آسمان حرکت می‌کنند. همراهی موسیقی و تصویر در این تیتراژ بسیار درخشان است. یک‌مرتبه بطری حاوی نامه از آسمان به زمین می‌افتد. رامبد آن را برمی‌دارد همراه سایر شرکت‌کنندگان وارد کارناوال می‌شوند. رامبد درباره نهنگ تنهایی که به خاطر یکی نبودن فرکانس صدایش با دیگران نمی‌تواند هیچ ارتباطی برقرار کند تعریف می‌کند. بعد نامه‌ای را که جمعی از نهنگ‌ها برای نهنگ تنها نوشته‌اند می‌خواند: «ما تو را می‌شنویم، اما نه با گوش، بلکه با چیزی قدیمی‌تر از صدا. با دل‌هایی که قرن‌هاست در سکوت در انتظار یکی مثل تو می‌تپد. گاهی چیزی در ما شکست، فرکانسی جابه‌جا شد، ریتمی گم شد و ناگهان متوجه شدیم که هیچ‌کس پاسخمان را نمی‌دهد از همان روز دنبال تو آمدیم. از موجی به موجی از گردابی به گردابی با امیدی که مثل تو صبور و بی‌صداست می‌دانیم که تو واقعی هستی؛ نه افسانه‌ای نه اشتباهی در دستگاه‌ها. تو نهنگی که فقط فرق می‌کند و چه کسی گفته فرق داشتن یعنی تنهایی؟ مطمئن باش تو را پیدا می‌کنیم و دیگر رهایت نمی‌کنیم؛ دیگرتنها نیستی.» و بعد از این رامبد از آدم‌های تنهایی می‌گوید که توانایی ارتباط برقرار کردن با دیگران ندارد و از همین جا برنامه شروع می‌شود. در این تیتراژ تمرکز زیادی روی اسامی سرپرست ایده، ایده‌پردازان، نویسندگان و … می‌شود.

«کارناوال» به کارگردانی و اجرای رامبد جوان و تهیه‌کنندگی محمد شریفی، چهارشنبه‌ها و پنجشنبه‌ها در پلتفرم فیلم‌نت منتشر می‌شود.

پست های مشابه :

توضیح کارگردان «درمانگر» و «بازنده» درباره سریال جدیدش | امین حسین‌پور: «جناب ابر» را در ژانری متفاوت می‌سازم

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دیدگاه *

نام *

ایمیل *

وب‌ سایت

فیلم بهرام افشاری برای سومین سال پیاپی در جایگاه پرمخاطب‌ترین فیلم سال قرار گرفت | بار دیگر در اوج محبوبیت

طرح:شبنم رضوانی

بهرام افشاری حالا دیگر یکی از محبوب‌ترین بازیگران سینمای ایران است؛ بازیگری که مخاطبان برای تماشای فیلم‌های کمدی‌اش استقبال زیادی نشان می‌دهند. بعد از «فسیل» و «هفتاد سی» که عنوان پرمخاطب‌ترین و پرفروش‌ترین فیلم‌های سال‌های 1402 و 1403 را بر پیشانی داشتند، حالا برای سومین سال پیاپی، با فیلم «مرد عینکی» درجایگاه پرمخاطب‌ترین فیلم سال قرار گرفته است. هنوز عنوان پرفروش‌ترین فیلم سال 1404 در اختیار فیلم «پیر پسر» است اما «مرد عینکی» با تعداد مخاطبان بیشتر، صدرنشین جدول پرمخاطب‌هاست.

به گزارش فیلم‌نیوز، فیلم سینمایی «مرد عینکی» به کارگردانی کریم امینی، درحال حاضر با 2 میلیون مخاطب، توانسته است عنوان پرمخاطب‌ترین فیلم سینما را در سال 1404 به دست بیاورد.

سه فیلم کمدی از بهرام افشاری سه سال پیاپی عنوان پرمخاطب‌ترین فیلم‌های سال را در اختیار داشته‌اند و می‌توان او را درحال حاضر محبوب‌ترین بازیگر سینمای ایران دانست. یکی از نکات مهم در رابطه با بازی افشاری این است که خودش را تکرار نمی‌کند. سعی کرده در بهترین سئو هر نقش با توجه به ویژه‌هایی که برایش تعریف شده، متفاوت بازی کند. درست است که بعضی ویژگی‌ها به عنوان شاخصه‌های اصلی بازی او در همه کارها به طور طبیعی تکرار می‌شوند اما در سایر موارد بخصوص در مورد لحن صحبت کردن و خندیدن و … سعی می‌کند تفاوت‌هایی ایجاد کند.

«فسیل» به کارگردانی کریم امینی، سال 1402 اکران شد. یک کمدی نوستالژیک بود که محور اصلی آن روی بازی بهرام افشاری بنا می‌شد. یک خواننده قبل انقلابی به نام اسی که به کما می‌رفت و پس از بیرون آمدن متوجه می‌شد همه‌چیز تغییر کرده و حالا باید خودش را با شرایط جدید وفق دهد. افشاری در این فیلم با هادی کاظمی، ایمان صفا، الناز حبیبی و المیرا حصاری هم‌بازی بود اما بخش مهمی از جذابیت فیلم را روی دوش داشت. «فسیل» 25 اسفند 1401 اکران شد و به خاطر استقبال بسیار زیاد مخاطبان، اکرانش نزدیک یک سال طول کشید. این فیلم در مدت زمان اکران، رکوردهای بسیاری را شکست و یک‌تنه پیش رفت. با 324 میلیارد تومان توانست عنوان پرفروش‌ترین فیلم سینمای ایران را به نام خود بزند. این فیلم 7 میلیون و 480 هزار نفر را راهی سینماها کرد.

بهرام افشاری در «هفتاد سی» به کارگردانی خودش، از قالب همیشگی خارج شد و در نقشی فرو رفت که پیش‌تر هیچگاه نظیرش را از این بازیگر ندیده‌ بودیم. در کنار اینکه گریم خیلی خوب روی چهره‌اش نشسته بود، با پوشیدن لباس‌های متفاوت و کمک گرفتن از میمیک صورت، سعی کرد شخصیت را دقیق‌تر بسازد. او برای شخصیت برات، لهجه‌ای جدید اختراع کرد و ویژگی‌های شخصیتی و رفتاری خاصی را برایش در نظر گرفت که آن را جدید و جذاب می‌کرد. افشاری در این فیلم نقش مرد میانسالی را داشت که پسر نوجوانش زیاد تحویلش نمی‌گرفت و به حرف‌هایش گوش نمی‌داد. شیطنت‌های همیشگی‌اش را داشت اما با توجه به سن‌وسال و موقعیتش سعی می‌کرد رفتارش با وزن بیشتری همراه باشد. افشاری در این فیلم با هوتن شکیبا زوج بامزه‌ای تشکیل داده بود. «هفتاد سی» سال 1403، 6 میلیون مخاطب داشت و توانست عنوان پرمخاطب‌ترین فیلم سال را در اختیار بگیرد. همچنین با 360 میلیارد تومان فروش، پرفروش‌ترین فیلم سال شد.

در «مرد عینکی» به کارگردانی کریم امینی، بار دیگر بهرام افشاری را در یک اثر کمدی می‌بینیم. این‌بار اما نه به سبک «فسیل»، شخصیتی برون‌گرا و پرصدوصداست و نه مثل «هفتاد سی» درگیر مسئله فقر و تلاش برای رسیدن به یک زندگی بهتر. افشاری در «مرد عینکی» قدم به مسیری در ایفای نقشی جدید گذاشته است. ابتدای فیلم او را با شخصیتی درون‌گرا و ساکت می‌بینیم و رفته‌رفته تغییراتی در شخصیتش رخ می‌دهد. مرموز بودن و پیچیدگی نقش باعث شد بتوانیم او را در موقعیتی کاملا جدید ببینیم. «مرد عینکی» در حال حاضر 2 میلیون مخاطب را به سینماها آورده و اکران آن کماکان ادامه دارد. فروش این فیلم به 156 میلیارد تومان رسیده و 22 میلیارد دیگر تا رسیدن به عنوان پرفروش‌ترین فیلم سال فاصله دارد.

بهرام افشاری محبوبیت زیادی به دست آورده و امیدواریم با انتخاب‌های درست و گزیده‌کاری، کماکان در اوج باقی بماند.

پست های مشابه :

واکنش امیرحسین قیاسی به انتقاد غیرمستقیم ایرج طهماسب از مصاحبه‌هایش | مخاطبان: کاش طهماسب با جوان‌های پرتلاش کنار بیاید

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دیدگاه *

نام *

ایمیل *

وب‌ سایت